Wat mi argert

15. Januar 2021

Moin, leewe Lüüd,

Ik bün Lektorin in de ev. luth. Gemeen Bexhöv. Af un to, wenn us Pastorin mal free het, denn fortell ik jo sundags inne Kark ’n beten wat von Gott un wat he sik – villicht – so över de Welt denkt. Man nich op platt.

Aber wenn ik opregt bün, un dat bün ik nu bilang, denn mutt ik dat op platt los waarn.

Disse opstaatsche “Corona” maakt mir reinweg mal. Nargens kann ’n hengaan, ohn dat’n bang is, dat düsse “Stachelball” een anflücht. Wi blievt eenannder wiet von’n Lief und dregt düsse “MNS”. – Ik heff een ut Stoff mit luter “Ichtos” (dat christl. Fischteeken), mien Mann mit Füerwehrn (hett us Dochter us to Wiehnachten naiht). – Aber wir hebbt us ok de ut de Afthek holt, mit een kummpt ’n ja nicht wiet. Na ja, un ik bliev ja ok meist in Hus, ’n kann ja nich weten. Ik denk, dat is jüst so, as wenn wi höört, dat dat “Magen-Darm-Virus” ümgeiht, dar goht wi ok nich jüst hen.

Un bi mien Schimpen bi mi sülvs kummt mi in’n Sinn, wat inne Bibel steiht bi Hiob 3,25 ...“vör wat ik bang weer, dat kummt mi in de Mööt“.

Bang – bün ik bang, dat düsse Klett mi anhangt? Nee, bang nich, aber ’n lütt beten ut de Spoor. Un as ik nu so an’t ibern bün, fallt mi mien Spröök to mien Konfirmation in. Dar steiht bi Jesaja in’n 41. Kap, de Vers 10:

„Wees ja nich bang! Ik bün ja doch bi di. Kiek di ja nich no anners Hölp um. Ik bün ja dien Gott. Ik maak di stark. Wees förwiss, ik help di, wees förwiss, ik griep di ünner de Arms mit mien’n oprechten Han’n.“

Ik glöv, dat wie Mood bruukt, daarup to traun. Nich dat Gott for us disse Plaag toschann maakt.

Aber wi könnt daarup trauen, dat Gott us Minschen jümmer een Idee gift, noch mal sowat as de “Arche” to bauen.

Een schall mal seggt hebben: Nööt wasst von alleen, aber openmaken mööt wi se sülben.

De Stachelball narrt us nu all meist een Jahr un he het den een or annern ok all dropen. Dat schall nu een En’n hebben, heb ik hört, – ’n lütten Pieks innen Arm und de Spöök is forbi.

Is nu de “Impfstoff” use “Arche”, use Hölp? Glövt wi dat wiss?

Gott, wenn dat so is, denn dank ik di.
Marion Gremke

Ji köönt dat ok hör’n: